สหภาพพม่า (Union of Myanmar) เป็นประเทศใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่เดิมชาวตะวันตกเรียกประเทศนี้ว่า Burma ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2532 พม่าได้เปลี่ยนชื่อประเทศเป็น Myanmar ชื่อใหม่นี้เป็นที่ยอมรับจากองค์การสหประชาชาติ แต่บางชาติ เช่น สหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรไม่ยอมรับการเปลี่ยนชื่อนี้ เนื่องจากไม่ยอมรับรัฐบาลทหารที่เป็นผู้เปลี่ยนชื่อ ปัจจุบันหลายคนใช้คำว่า Myanmar ซึ่งมาจากชื่อประเทศในภาษาพมาว่า Myanma Naingngandaw ไม่ว่าจะมีความเห็นเกี่ยวกับรัฐบาลทหารอย่างไรก็ตาม คำว่า เมียนมาร์ เป็นศัพท์บัญญัติของประเทศไทย ที่เขียนทับจากภาษาอังกฤษว่า Myanmar แต่โดยแท้แล้วเขาเรียกชื่อเขาเองว่า มยะหม่า

ประวัติศาสตร์

ประชาชนแบ่งแยกกันอยู่เป็นเชื้อชาติ มีชนกลุ่มน้อยหลายกลุ่ม ก่อให้เกิดความขัดแย้งกันทางการเมือง และนโยบายปิดประเทศของรัฐบาลทหารก็เป็นปัญหาสำคัญ ทำให้การพัฒาล้าหลังประเทศอื่นเรื่อยมา

การเมือง

ภายหลังจากพม่าได้รับเอกราชแล้วการเมืองภายในประเทศก็มีการสับสนอยู่ตลอดเวลา นายกรัฐมนตรี คือ นายอูนุ ถูกบีบให้ลาออก เมื่อพ.ศ. 2501 ผู้นำพม่าคนต่อมาคือ นายพลเนวิน ซึ่งได้ทำการปราบจลาจลและพวกนิยมซ้ายจัดอย่างเด็ดขาด เขาได้จัดไห้มีการเลือกตั้งทั่วประเทศใน พ.ศ. 2503 ทำให้นายอูนุได้กลับมาเป็นผู้จัดตั้งรัฐบาลใหม่ เพราะได้รับเสียงข้างมากในสภา

ภูมิศาสตร์

ลักษณะภูมิประเทศ

ภาคเหนือ – เทือกเขาปัตไก เป็นพรมแดนระหว่างพม่าและอินเดีย
ภาคตะวันตก – เทือกเขาอาระกันโยมากั้นเป็นแนวยาว
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ – เป็นที่ราบสูงชาน
ภาคใต้ – มีทิวเขาตะนาวศรี กั้นระหว่างไทยกับพม่า
ภาคกลาง – เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำอิรวดี

ลักษณะภูมิอากาศ

มรสุมเมืองร้อน
ด้านหน้าภูเขาอาระกันโยมา ฝนตกชุกมาก
ภาคกลางตอนบนแห้งแล้งมาก เพราะมีภูเขากั้นกำบังลม
ภาคกลางตอนล่าง เป็นดินดอนสามเหลี่ยวปากแม่น้ำขนาดใหญ่ ปลูกข้าวเจ้า ปอ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อากาศค่อนข้างเย็น และค่อนข้างแห้งแล้ง

การแบ่งเขตการปกครอง

ประเทศพม่าแบ่งเป็น 7 เขต (divisions) และ 7 รัฐ (states) ได้แก
่
เขต
เขตอิรวดี (Ayeyarwady)
เขตพะโค (Bago)
เขตมาเกว (Magway)
เขตมัณฑะเลย์ (Mandalay)
เขตสะกาย (Sagaing)
เขตตะนาวศรี (Tanintharyi)
เขตย่างกุ้ง (Yangon)

รัฐ
รัฐชิน (Chin)
รัฐกะฉิ่น (Kachin)
รัฐกะเหรี่ยง (Kayin)
รัฐกะยา (Kayah)
รัฐมอญ (Mon)
รัฐยะไข่ (Rakhine)
รัฐชาน หรือรัฐไทใหญ่ (Shan)

เมืองที่สำคัญ
เมืองย่างกุ้ง
เมืองมะริด
เมืองทวาย
เมืองสิเรียม
เมืองมัณฑะเลย์

เศรษฐกิจ

1. เกษตรกรรม เป็นอาชีพหลัก เขตเกษตรกรรมคือบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี และแม่น้ำสะโตง ปลูกข้าวเจ้า ปอกระเจา อ้อย และพืชเมืองร้อนอื่นๆ
2. ทำเหมืองแร่ ภาคกลางตอนบนมีน้ำมันปิโตรเลียม ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ขุดแร่ หิน สังกะสี และภาคตะวันออกเฉียงใต้ ทำเหมืองดีบุก
3. การทำป่าไม้ มีการทำป่าไม้สักทางภาคเหนือ ส่องออกขายและล่อมมาตามแม่น้ำอิรวดีเข้าสู่ย่างกุ้ง
4. อุตสาหกรรม กำลังพัฒนา อยู่บริเวณตอนล่าง เช่น ย่างกุ้ง

ประชากร

จำนวนประชากรประมาณ 46.8 ล้านคน ความหนาแน่นโดยเฉลี่ย 62.0 คน/ตารางกิโลเมตร พม่ามีประชากรหลายเชื้อชาติ จึงเกิดเป็นปัญหาชนกลุ่มน้อย มีระบบการปกครองแบบเผด็จการ

วัฒนธรรม

วัฒนธรรมของพม่าได้รับอิทธิพลทั้งจากจีน อินเดีย และไทยมาช้านาน ดังสะท้อนให้เห็นในด้านภาษา, ดนตรี และอาหาร สำหรับศิลปะของพม่านั้นได้รับอิทธิพลจากวรรณคดีและพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทมาตั้งแต่ครั้งโบราณ ในปัจจุบันนี้วัฒนธรรมพม่ายังได้รับอิทธิพลจากตะวันตกมากขึ้น ซึ่งเห็นได้ชัดจากเขตชนบทของประเทศ ด้านการแต่งกาย ชาวพม่าทั้งหญิงและชายนิยมนุ่งโสร่ง เรียกว่า ลองยี

ศาสนา

ส่วนใหญ่ชาวพม่านับถือศาสนาพุทธ 90% ศาสนาคริสต์ 4% ศาสนาอิสลาม 3% ศาสนาฮินดู 0.7% นับถือผีไสยศาสตร์ 2.3%

เมืองหลวง เนปีดอ
เมืองใหญ่สุด ย่างกุ้ง
ภาษาราชการ ภาษาพม่า
รัฐบาล คณะทหารผู้ยึดอำนาจการปกครอง
ประธานสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ พลเอกอาวุโสตาน ฉ่วย นายกรัฐมนตรี พลโทโซ วิน

เอกราช
วันที่ จาก สหราชอาณาจักร
4 มกราคม พ.ศ. 2491

เนื้อที่   676,578 ตารางกม.

ประชากร
• ก.ค. 2548 ประมาณ  50,519,0001 คน
• 2526  ประมาณ  33,234,000 คน

GDP (PPP)
• รวม
• ต่อประชากร 2548 ค่าประมาณ76.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

สกุลเงิน จัต (K) (mmK)

เขตเวลา
• ฤดูร้อน (DST) MMT (UTC+6:30)

รหัสอินเทอร์เน็ต .mm
รหัสโทรศัพท์ +95